Φιλέας Τετράζης- Ο Μονόλογος του Άστεγου

Την ποίηση, του Φιλέα,εκτιμούσα από παλιά. Έχω παρακολουθήσει,όλη την εκδοτική του...παραγωγή.
Και αν κάτι,με έχει ευχαριστήσει,είναι η ικανοποίηση που φαίνεται ότι αντλεί, από την κοινοποίηση της ποιητικής του εργασίας. Είναι ωραίο,να υπάρχουν άνθρωποι σήμερα,που  κάνουν αυτό ακριβώς,που αγαπούν.Και ο Φιλέας Τετράζης, είναι ένας από εκείνους.
Έλαβα, με μεγάλη ευχαρίστηση, στις αρχές του μήνα, την πρόσκληση για την παρουσίαση (9 Μαΐου)
των δύο (2) τελευταίων του ποιητικών βιβλίων:
 α." Δεν είναι όμως έτσι" και β. "Ο μονόλογος του άστεγου".
΄Εχοντας,τα τελευταία χρόνια,μία διαρκώς αυξανόμενη απέχθεια, για τους κλειστούς χώρους, που η ποίηση...

Ο μονόλογος του άστεγου

γίνεται προϊόν και τα καημένα τα ποιήματα...νεκροτομούνται...όταν προσπαθούν όλοι να τα αναλύσουν, δεν πήγα στην παρουσίαση.
΄Ομως, το αντίτυπο του " Ο μονόλογος του άστεγου", που είχε την ευγένεια να μου στείλει,μαζί με την πρόσκληση,δεν με απογοήτευσε.Γιατί μπορεί ο φίλος μας ο Φιλέας, να μην χρησιμοποιεί, "ακονισμένες λέξεις", έχει όμως μέσα από τις στρογγυλεμένες λεκτικές του επιλογές, βρει τον τρόπο, να αγγίζει κατάλληλα το βάθος του θέματος που καταπιάνεται.
Θέλησα να περιμένω, από σεβασμό, στην παρουσίαση που επρόκειτο να γίνει, και γι αυτό σας παρουσιάζω τώρα, ένα ποίημα από αυτή την συλλογή.
Μόνο που αυτό το ποιήμα, δεν το διάλεξα εγώ. Έδωσα το βιβλίο , σε έναν πραγματικό άστεγο και του είπα να διαλέξει ένα ,δύο, τρία...όσα εκείνος ήθελε ποιήματα.
Και διάλεξε..."...σελίδα 6 και 13...α! και την 5..." μου είπε.
Σελίς 6 : ΤΟ ΕΛΕΟΣ

Των ανθρώπων το έλεος με πληγώνει
την πείνα προτιμώ παρά το χέρι
του ελεήμονα,δώρα που προσφέρει
μια πράξη που εκείνον εξυψώνει!

Ενώ βαριά εγώ ντροπή θα νοιώσω
που σαν σφραγίδα θα με σημαδέψει
και θα μ άλυσοδέσει με τη σκέψη
πως μοναχά στον τάφο θα γλυτώσω.

Λύπη και πόνος την καρδιά μαγκώνει
σαν τανάλια γερά που την ματώνει
περνούν μπροστά μου χίλιες δυό εικόνες
ήμουν παιδί, μεγάλωσα, σπολλάτη
τα χρόνια πέρασαν μπορεί και αιώνες
μα η ζωή δεν μου χρωστούσε κάτι!

...Φίλε μου Φιλέα, όσο οι λέξεις καταφέρνουν να φτιάχνουν εικόνες που αγγίζουν το μυαλό...και αγαλιάζουν την ψυχή, μην ανησυχείς!Τα "'συμβόλαια αθανασίας"...που τόσο επιθυμούν,και επιχειρούν να συνάψουν οι ...λογοτέχνες, πετυχαίνουν τον σκοπό τους, όταν ..." η Μούσα, δεν θυμώνει με την αμετροέπεια τους".
Κι εσύ, μέχρι στιγμής, αποδεικνύεις, ότι μέτρο, διαθέτεις!
Καλοτάξιδο!



Σημ. Φιλέας Τετράζης, είναι το φιλολογικό όνομα του Λύσανδρου Αντωνόπουλου.

Σου μιλώ για όνειρα,που ποτέ δεν είδα...

...και σου μιλώ,
για όνειρα, που ποτέ
δεν είδα
και για εφιάλτες, που ποτέ
δεν με ξέχασαν.
Γίνομαι
η μάγισσα του παραμυθιού
κι ο ήρωας του θρύλου
Ξυπνάω, μια μαγεμένη πόλη
και σκοτώνω τα στοιχειά
γύρω από μια προϊστορική
φωτιά
Βγάζω την καρέκλα
με το σπασμένο ποδάρι
στην αυλόπορτα
και φτιάχνω συνταγές
για φίλτρα μαγικά.
Τρυπώνω
στα προδομένα ιδανικά
κουρασμένων επαναστατών
πουλημένων-μικροαστών
και πατώντας, πάνω στις μάσκες
χαζεύω τις τρύπιες δεκάρες
πού ναι στη θέση της καρδιάς τους.
Ανάμεσα σε δυο τούμπες,γνέφω:
"καλά είμαι"
σ΄αυτόν τον βρώμικο ουρανό
που εννοεί, πάντα, να σκιάζει
την ψυχή μου
και πριν χαθώ, στην σωτήρια
κατατονία
νοιώθω τις πλάτες μου
                                                                                 να γδέρνονται
                                                                                 στον τοίχο...
Μα!
σου μιλώ,
για όνειρα,που ποτέ
δεν είδα
και για εφιάλτες ,που ποτέ
δεν με ξέχασαν!
             
Κατερίνα Σακαλάκ
(ποιήματα κι΄ανομήματα)
                         
                                                                           

Λογοτεχνικά Βραβεία του Αναγνώστη 2016- πρόσκληση

...Λάβαμε και κοινοποιούμε την σχετική πρόσκληση...

Ο ΡΩΜΗΟΣ ( Γ.ΣΟΥΡΗΣ )

πίνακας: Ο σκεπτόμενος- του Γιάννη Τσαρούχη.Νερομπογιά με κόλλες σε χαρτί του μέτρου.

                         ----------------------------------------------------------------------------

Στον καφενέ απ΄έξω σαν μπέης ξαπλωμένος,

του ήλιου τις ακτίνες αχόρταγα ρουφώ,

και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος,

κανέναν δέν κοιτάζω, κανέναν δεν ψηφώ.

Σε μια καρέκλα τόνα ποδάρι μου τεντώνω,

το άλλο σε μιαν άλλη, κι ολίγο παρεκεί

αφήνω το καπέλλο, και αρχινώ με τόνο

τούς υπουργούς να βρίζω και την πολιτική.

Ψυχή μου! τι λιακάδα! τι ουρανός! τι φύσις!

αχνίζει εμπροστά μου ο καϊμακλής καφές,

κι εγώ κατεμπνευσμένος για όλα φέρνω κρίσεις,

και μόνος μου τις βρίσκω μεγάλες και σοφές.

Βρίζω Εγγλέζους, Ρώσους, και όποιους άλλους θέλω,

και στρίβω το μουστάκι μ΄αγέρωχο πολύ,

και μέσα στο θυμό μου κατά διαβόλου στέλλω

τον ίδιον εαυτό μου, και γίνομαι σκυλί.

Φέρνω τον νουν στον Διάκο και εις τον Καραϊσκο,

κατενθουσιασμένος τα γένια μου μαδώ,

τον ΄Ελληνα εις όλα ανώτερο τον βρίσκω,

κι απάνω στην καρέκλα χαρούμενος πηδώ.

Την φίλη μας Ευρώπη με πέντε φασκελώνω,

απάνω στο τραπέζι τον γρόθο μου κτυπώ...

Εχύθη ο καφές μου, τα ρούχα μου λερώνω,

κι όσες βλαστήμιες ξέρω αρχίζω να τις πω΄.

Στον καφετζή ξεσπάνω...φωτιά κι εκείνος παίρνει.

Αμέσως άνω κάτω του κάνω τον μπουφέ,

τον βρίζω και με βρίζει, τον δέρνω και με δέρνει,

και τέλος...δέν πληρώνω δεκάρα τον καφέ. 

                    

Μαρίνα Σαπουντζάκη

Σαν προσευχή

Μεταξένιες παλάμες

δάχτυλα κρόσσια,

κορμί παράδεισος

ιδρώτας αγίασμα

κι η Παναγιά δεκάξι!

Μαρίνα Σαπουντζάκη

Βιογραφικό

Η Μαρίνα Σαπουντζάκη σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Management Υπηρεσιών Υγείας στο Leeds της Αγγλίας.

Εργάστηκε στον Δημόσιο Τομέα.Με την ποίηση ασχολήθηκε από τα νεανικά της χρόνια, με δημοσιεύσεις σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά.

Βιβλιογραφία  : Σκαμπανεβάσματα (1986)

                                             ΕΚΤΟΣ ΣΧΕΔΙΟΥ (2005)

                                                

.........................................................................................................       

Έφυγε από  τη ζωή, ένα απόγευμα του Φλεβάρη...   (16-2-2015)

... Γνωριστήκαμε πολλά χρόνια πριν, σε  ένα λογοτεχνικό σύλλογο

που τόσο εκείνη , όσο και άλλοι...γράφοντες, της εποχής των καλών προθέσεων και των ακομμάτιστων διαθέσεων...θεωρήσαμε, ότι μπορεί να  γίνει κάτι βρε παιδί μου, κάτι....

Δεν μιλήσαμε ποτέ για πολιτικά, δεν σχεδιάσαμε ...καμία επανάσταση,έχουμε μοιραστεί ένα ποτήρι κρασί, κι ίσως να συμφωνήσαμε κάποια φορά, ότι η σοκολάτα με γεύση καραμέλας, σου φτιάχνει βρε παιδί μου τη διάθεση...είτε ήλιο έχει, είτε ρίχνει καρεκλοπόδαρα...

Την ημέρα που έγινε η κηδεία της στο νεκροταφείο Ζωγράφου,χιόνιζε.Με ήλιο και νιφάδες χιονιού,να στροβιλίζονται πάνω από τα κεφάλια συγγενών και φίλων, δεν αποχαιρετίσαμε εμείς, τη Μαρίνα. Εκείνη μας αποχαιρέτισε,φροντίζοντας θαρρείς,να μας καθησυχάσει...Αυτό θυμάμαι, και αυτό ήταν το χάρισμα της, είχε τον τρόπο να κατευνάζει...τα πνεύματα, όταν αγρίευαν οι διαφωνίες,γύρω από την αντίληψη ενός εκάστου εξ΄υμών, για τις διάφορες εκδηλώσεις που διοργανώναμε ,όσο καιρό συμπορευτήκαμε ως μέλη της Ε.Π.Ο.Σ.  

σπαράγματα ποιημάτων από το πρώτο της βιβλίο....

Χαρακτηρισμοί

Εσείς που σπεύδετε σαρκάζοντας να κρίνετε τους φίλους σας
με τις συνήθειες και τα δικά σας ελαττώματα
εσείς που τη φιλοσοφία τη δική σας έστω κι ανόητη
ξοδεύετε στο σκιαγράφημα των χαρακτήρων
φτιάξετε το πορτραίτο σας κι ίσως,
στη δυσκολία των πολλών πτυχών
μπορέσετε ν΄αλλάξετε συνήθεια.......
...............................................................................................
Εξομολόγηση

Θεέ δικέ μου ξέχωρε που σ΄έπλασα μονάχη
με τη φτωχή τη γνώση μου μ΄ένα δικό μου τρόπο
σε τούτη την ανάπαυλα, απ΄της ζωής τη μάχη
                                                            δέξου μια θέση στης καρδιάς τον φλογισμένο τόπο.

........................................................................................................................................................................

Το αγαπημένο μου από το δεύτερο βιβλίο της

Παιχνίδια

Όταν σου λέω Πορτοκάλι να κρύβεσαι

    στης χαμένης αρετής το φιλόξενο ρούχο,

΄Οταν σου λέω μανταρίνι να βγαίνεις      

                 προσπερνώντας το φόβο με αλεξίσφαιρο βλέμμα.

  ΄Οταν σου λέω πορτοκάλι να χάνεσαι       

  σε γραφτά με περίτεχνες λέξεις.            

΄Οταν σου λέω μανταρίνι ν΄αντέχεις      

  προσκυνώντας Θεούς αναλώσιμους.   

΄Οταν σωπαίνω να σκέφτεσαι...             

  ΄Ισως σπάσεις τους κώδικες                

που προστατεύουν τα παιδιά             

από την έλλειψη μνήμης                  

 και μέλλοντος.                                 

                                  

από εκδήλωση στο Βυζαντινό Μουσείο με τον Μάκη Αποστολάτο και φίλους καλεσμένους

.........................................................................................................................................................................

Ξέρω,ότι ετοιμάζεται ένα βιβλίο με ποιήματα που είχε σκοπό να εκδώσει,ελπίζω νάχω τη χαρά να το παρουσιάσω και αυτό σε ένα άλλο άρθρο.

μέχρι τότε...

Ξεκουράσου Μαρίνα 

     

 

                                  

"Επιτάφιος θρήνος" Μ.Παρασκευή 2015

                                        Βγάλτε το δίσκο σας
                                        Χριστιανοί
                                        ώρα νυχτερινή
                                        στις πλατείες
                                        του κόσμου.
                                        Έρανο κάντε
                                        σταγόνες αίμα
                                        ψίχουλα αντίδωρων
                                        ξεχασμένης ανθρωπιάς. 
                                        Κι ύστερα!
                                        Πλύντε τα χέρια
                                        τα μάτια
                                        τ' αυτιά σας
                                        με μύρο οδύνης!
                                        Τούτος ο πόλεμος
                                        δεν είναι δικός σας.
                                        Των...άστρων είναι!
                                        Σε διατίμηση, για σήμερα
                                        -ή για πάντα;-
                                        η τιμή του αίματος
                                        στα παζάρια των πολέμων
                                        κι οι Χριστοί
                                        που το προσφέρουν
                                        πεθαίνουν πάντα 
                                        μόνοι τους
                                        σε σκαλωσιές Εκκλησιών
                                        που χτίζουν δολοφόνοι!         
                                            
                                                           Κατερίνα Σακαλάκ -ποίηση
                                                                        ( Π.Συλλογή: Φωτοπλέγματα 2014-2015)
     
                                       

Ο Μίμης Πλέσσας συστήνεται ...

Μ. Πλέσσας

...με μια διαφορετική ιδιότητα και παρουσιάζει στην Γκαλερί ΄Ερση για πρώτη φορά στο κοινό, μια έκθεση ζωγραφικής με έργα  που έχει δημιουργήσει μέσα σε μια εικοσαετία.
Έργα εμπνευσμένα από την περιοχή της Πεντέλης ..."...η οποία άντεξε από τις αλλεπάλληλες καταστροφές των εμπρηστών..."
Η έκθεση, όπως μας πληροφορεί το δελτίο τύπου που συνοδεύει την πρόσκληση...πλαισιώνεται και με ζωγραφική δουλειά της κόρης του. Ελεάνας, που προσθέτει τη δική της...Απεικόνιση.
Πατέρας και κόρη. Μου αρέσει !
Τίτλος της έκθεσης: " Απεικόνιση"
                                                                                     Απεικόνιση  
                                                                                    
                                                                                   Η αγάπη στο φώς
                                                                                   σκαλίζει δυο σκιές
                                                                                  στον απέναντι τοίχο
                                                                                                Δημ.Χιωτόπουλος
                                                                                                    ποιητική συλ. " Λευκή Γραμμή"1992

Άλτ! Τις ει; ...ψίθυροι από το μέλλον.

Φθόγγος
ανάρθρου κραυγής
πληγωμένου.
Καταρρέοντος ουρανού
διάττων αστέρας.
Φλεγόμενα έγκατα
παγωμένης ερήμου.
Σκοτάδια παλλόμενα
φορτισμένων αισθήσεων.
-"Αλτ!Τις ει;"
-" Άοπλος είμαι! "
Πανάρχαιες μνήμες
ψυχής αιώνιας
Ασπίδα πνεύματος
εν εξελίξει...      
- " Αφοπλίστε, τους
μηχανισμούς!"
Απ΄ενέδρας κίνδυνοι
ελλοχεύουν
άγνωστου χρόνου
στιγμή
σπαράσσουσα,αιμοραγούσα.
Πυροδοτήστε την ψυχή!
- "Αλτ! Τις ει;"
-" Αγέννητος είμαι...
Χαμηλώστε τις κάννες..."
Χαμηλώστε τις κάννες!

          Κατερίνα Σακαλάκ ποίηση
                Συλλογή : " Φωτοπλέγματα " 2014    

                                                    

                                           

                                                        
                                                                                                                           

                                          

                                     
                                                            

Η Αντίστροφη Μέτρηση έχει αρχίσει...το γραβατωμένο εκτελεστικό απόσπασμα...αδημονεί... ..αδημονεί...

Κατερίνα Σακαλάκ ποίηση               55ποιητές ανθολογία           Αθήνα 2005                                                                                                                                                                                          

                                      

                                                                                      

     

                                                                                  

ζω-γραφική και π-οίηση

Πήγαμε, βραδάκι της Τετάρτης, στο Floral για να δούμε, πως η ποίηση διαγωνίζεται,επικοινωνείται, δολοφονείται, επιβιώνει, γίνεται προϊόν, επιβιώνει!
Θεωρούμε οτι σε ένα διαγωνισμό,πρέπει να υπάρχουν κάποιες σταθερές,για να μπορεί κάποιος να " κρίνει ". Δεν θα σταθούμε λοιπόν στο ποιοί βραβεύτηκαν.Θα σας δώσουμε όμως τα ποιήματα, που εμείς ξεχωρίσαμε.
...μας άρεσε της Αρτεμης Βαζιργιαντζίκη, η γραφή.
...του Γιώργου Νικολόπουλου και του Αλέξη Δάρα.

*πίνακες ζωγραφικής: Γιούλη Βρανά

ζω-γραφική και π-οίηση

ΧΩΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ
Καθώς στοιβάζονται στήν αλήθεια τα φέουδα
και καλυτερεύουν οι φερέλπιδες
παρασύρομαι σε χειμερία αγάπη
περιφρονώ το τραγούδι το μίζερο
και περισσεύω στήν έμπνευση.
Η αγάπη δεν θάρθει γράφοντας
η αγάπη είναι ανέξοδο σύμπαν
από μόνη της
΄Οποιος πληρώνει γιορτάζει
όποιος αγαπάει γιορτάζει διπλά
κι ύστερα η ΄Ανοιξη φυτρώνει
εκεί πού δέν την σπέρνουν
το παράπονο όμως
λιποτάκτης της γιορτής ανταποκρίνεται
σ' αυτά που ελπίζει Τιμής ένεκεν.
Χώμα και νερό σύντροφοι ήθελα
Χώμα και νερό
να ποτίσει την αυλή μου.

Βλάσσης Α. Ταβαμπής

*πίνακας της Μαρίας Ματάλα

ζω-γραφική και π-οίηση...

Σαν άλλοτε

Δικά σας
βασίλεια κι αυλές ν'απλώνετε ισχύ
΄Ετσι αδειανό να μη φανεί το πέρασμα από δω.
Για μας
η γλώσσα,
ένα πεντελικό και το δαφνόξυλο.
Σαν άλλοτε
Λόγο με αντοχές στο χρόνο να χαράζουμε
Στεφανία Στεφάνου--Το Ιριδίζον Σώμα- εκδόσεις:ΔΡΟΜΩΝ
Η ποιήτρια Σ.Στεφάνου, υπερύσχησε ,έναντι του Μίμη Ανδρουλάκη στην προτίμησή μας σήμερα, γιαυτό και το ποιήμα. Αύριο ,θα σας δείξουμε πως ευφυή άτομα, όπως ο αγαπητός σε μας Μίμης Ανδρουλάκης, βρίσκουν όμορφους τρόπους, για να μάς σπρώξουν ...στη σωτηρία, πετώντας μας...ένα σωσσίβιο