" Επιτρέπεται η αναδημοσίευση κάθε άρθρου του blog αρκεί να αναφέρεται η πηγή "

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Φιλέας Τετράζης- Ο Μονόλογος του Άστεγου

Την ποίηση, του Φιλέα,εκτιμούσα από παλιά. Έχω παρακολουθήσει,όλη την εκδοτική του...παραγωγή.
Και αν κάτι,με έχει ευχαριστήσει,είναι η ικανοποίηση που φαίνεται ότι αντλεί, από την κοινοποίηση της ποιητικής του εργασίας. Είναι ωραίο,να υπάρχουν άνθρωποι σήμερα,που  κάνουν αυτό ακριβώς,που αγαπούν.Και ο Φιλέας Τετράζης, είναι ένας από εκείνους.
Έλαβα, με μεγάλη ευχαρίστηση, στις αρχές του μήνα, την πρόσκληση για την παρουσίαση (9 Μαΐου)
των δύο (2) τελευταίων του ποιητικών βιβλίων:
 α." Δεν είναι όμως έτσι" και β. "Ο μονόλογος του άστεγου".
΄Εχοντας,τα τελευταία χρόνια,μία διαρκώς αυξανόμενη απέχθεια, για τους κλειστούς χώρους, που η ποίηση...
Ο μονόλογος του άστεγου
γίνεται προϊόν και τα καημένα τα ποιήματα...νεκροτομούνται...όταν προσπαθούν όλοι να τα αναλύσουν, δεν πήγα στην παρουσίαση.
΄Ομως, το αντίτυπο του " Ο μονόλογος του άστεγου", που είχε την ευγένεια να μου στείλει,μαζί με την πρόσκληση,δεν με απογοήτευσε.Γιατί μπορεί ο φίλος μας ο Φιλέας, να μην χρησιμοποιεί, "ακονισμένες λέξεις", έχει όμως μέσα από τις στρογγυλεμένες λεκτικές του επιλογές, βρει τον τρόπο, να αγγίζει κατάλληλα το βάθος του θέματος που καταπιάνεται.
Θέλησα να περιμένω, από σεβασμό, στην παρουσίαση που επρόκειτο να γίνει, και γι αυτό σας παρουσιάζω τώρα, ένα ποίημα από αυτή την συλλογή.
Μόνο που αυτό το ποιήμα, δεν το διάλεξα εγώ. Έδωσα το βιβλίο , σε έναν πραγματικό άστεγο και του είπα να διαλέξει ένα ,δύο, τρία...όσα εκείνος ήθελε ποιήματα.
Και διάλεξε..."...σελίδα 6 και 13...α! και την 5..." μου είπε.
Σελίς 6 : ΤΟ ΕΛΕΟΣ

Των ανθρώπων το έλεος με πληγώνει
την πείνα προτιμώ παρά το χέρι
του ελεήμονα,δώρα που προσφέρει
μια πράξη που εκείνον εξυψώνει!

Ενώ βαριά εγώ ντροπή θα νοιώσω
που σαν σφραγίδα θα με σημαδέψει
και θα μ άλυσοδέσει με τη σκέψη
πως μοναχά στον τάφο θα γλυτώσω.

Λύπη και πόνος την καρδιά μαγκώνει
σαν τανάλια γερά που την ματώνει
περνούν μπροστά μου χίλιες δυό εικόνες
ήμουν παιδί, μεγάλωσα, σπολλάτη
τα χρόνια πέρασαν μπορεί και αιώνες
μα η ζωή δεν μου χρωστούσε κάτι!

...Φίλε μου Φιλέα, όσο οι λέξεις καταφέρνουν να φτιάχνουν εικόνες που αγγίζουν το μυαλό...και αγαλιάζουν την ψυχή, μην ανησυχείς!Τα "'συμβόλαια αθανασίας"...που τόσο επιθυμούν,και επιχειρούν να συνάψουν οι ...λογοτέχνες, πετυχαίνουν τον σκοπό τους, όταν ..." η Μούσα, δεν θυμώνει με την αμετροέπεια τους".
Κι εσύ, μέχρι στιγμής, αποδεικνύεις, ότι μέτρο, διαθέτεις!
Καλοτάξιδο!



Σημ. Φιλέας Τετράζης, είναι το φιλολογικό όνομα του Λύσανδρου Αντωνόπουλου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου